Ο Δήμαρχος Αλεξάνδρειας, Μπάμπης Γκιόνογλου, ανακοίνωσε και επίσημα την κάθοδο στις εκλογές με νέα Δημοτική Παράταξη, που θα συγκροτηθεί για να ανταποκρίνεται στις απαιτήσεις του νέου διευρυμένου Δήμου Αλεξάνδρειας.
Στην εισήγηση που έκανε προς τους δημοσιογράφους, μίλησε για τα τυπικά και όχι για τα ουσιαστικά, αφού το πρόγραμμα της παράταξης του θα ανακοινωθεί αφού προηγουμένως δοθούν τα ονόματα που την απαρτίζουν στη δημοσιότητα.
Όταν όμως ήλθε η στιγμή να απαντήσει στις ερωτήσεις, έγινε πιο ουσιαστικός με αποκορύφωμα τη στιγμή που χρειάστηκε να απαντήσει στο ερώτημα, αν και κατά πόσο τα μέλη της νυν παράταξης, που συμμετέχουν στο Δημοτικό Συμβούλιο, θα είναι εκ νέου στο πλευρό του.
Με την απάντηση που έδωσε ο Μπάμπης Γκιόνογλου, έδωσε και το στίγμα της ηγετικής φυσιογνωμίας που πρέπει να διακρίνει κάθε πρόσωπο που τίθεται επικεφαλής μιας ομάδας πολιτών.
Δεν είπε ο Δήμαρχος της Αλεξάνδρειας, απλά ότι όλα τα στελέχη που είχε κοντά του αυτή την 4ετια, θα παραμείνουν στο πλευρό του.
Είπε κάτι ακόμα πιο ηχηρό και πιο δυνατό σε νοήματα.
Είπε: “Μηδενός εξαιρουμένου οι συνεργάτες μου έθεσαν τις υποψηφιότητες τους στη διάθεση μου, για να αποφασίσω ποιοί θα είναι και αυτή την 4ετία μαζί μου, ως χρήσιμοι και ικανοί να ανταπεξέλθουν στις αυξημένες απαιτήσεις”.
Αυτά τα λόγια, μόνο ένας άνθρωπος που συναισθάνεται την ευθύνη της ηγετικής θέσης που κατέχει, μπορεί να τα διατυπώσει.
Ο Μπάμπης Γκιόνογλου, κρατά τα ηνία της παράταξης του και είναι έτοιμος να κάνει τις επιλογές του για αυτές τις εκλογές, αναλαμβάνοντας στο ακέραιο την ευθύνη των πράξεων του.

Αν ο Γιώργος δεν αισθάνεται άβολα που ψήφισε υπέρ του νέου ασφαλιστικού νόμου ο Κώστας Κιλτίδης, τότε στο ΠΑΣΟΚ πρέπει επειγόντως να καλέσουν γιατρό.
Ίσως λόγω φόρτου εργασίας να έχει πάθει 5-10 εγκεφαλικά ο άνθρωπος και να μην το έχει καταλάβει.
Εντάξει η Ντόρα βρε Γιώργη, αλλά και ο Κιλτίδης;
Αυτά τα γράφει η ιστορία.
...
Δηλαδή βρε Γιώργη, χθες που ανέλαβες χρωστούσε η χώρα 350 δισ. ευρώ ή τέλος πάντων κάπου εκεί γύρω.
Για να σε ψηφίσουμε μας είπες ότι τα λεφτά υπάρχουν.
Σε στηρίξαμε, σε ψηφίσαμε και ελπίζαμε ότι η αγορά θα πάρει μια ανάσα αισιοδοξίας με εσένα εγγυητή της σταθερότητας.
Μετά μας είπες ότι οι αυξήσεις θα είναι μικρές, μόλις 1%, για να συμμαζέψεις τα πράγματα και το κατάπιαμε.
Μετά έβαλες εκείνον τον καθηγητή Λοβέρδο να μας λέει μέρα παρά μέρα ότι δεν υπάρχει σάλιο.
Και κάπου εκεί αρχίσαμε να την ψυλλιαζόμαστε βρε Γιώργη.
Κάπου εκεί, αρχίσαμε να καταλαβαίνουμε ότι επίκειται σεξ άνευ σιέλου.
Μετά λοιπόν Γιώργη, μας είπες ότι βρήκες δανειστές και περιχαρής ανακοίνωσες ότι καταφέραμε ως χώρα να προσθέσουμε στο ήδη τεράστιο χρέος μας άλλα 110 δισ, που μας έδωσαν οι καλές ευρωπαϊκές δυνάμεις για να σωθεί η οικονομία της χώρας.
Και κάπου εκεί καταλάβαμε και το άλλο ρε συ Γιώργη.
Καταλάβαμε ότι το οικόπεδο “Ελλάς“ δεν ενοικιάστηκε απλά αλλά πωλήθηκε στους νταβατζήδες μας αντί πινακίου φακής το οποίο τα δισέγγονα μας και θα πληρώσουν (αφού λες ότι είναι δάνεικα) ως γκουρμέ γεύμα στο φεγγάρι.

Τι είναι αυτά ρε Γιώργη;
Πως καταντήσαμε έτσι;
Τι να πιστέψω πια απ όσα μας λες;
Κάλιο να γυρίσω πλευρό μπας και με πάρει ο ύπνος ξανά και πιάσω το όνειρο από εκεί που το είχαμε αφήσει.
Από εκεί που εκλέγεσαι και ο τόπος χαμογελά και αρχίζουμε όλοι μαζί να κτίζουμε τη νέα Ελλάδα.
Την Ελλάδα ΜΑΣ Γιώργο.
Για την Ελλάδα μας ρε γαμώτο.
Καληνύχτα συνέλληνες.
 
ellinofoukaras

Το Νοέμβριο θα έχουμε (κατά τα λεγόμενα του κ. Ραγκούση) εκλογές στην Αυτοδιοίκηση με την εφαρμογή του Σχεδίου Καλλικράτης. Αυτό σημαίνει ότι σιγά - σιγά θα πρέπει να αρχίσουμε να γράφουμε για τα σενάρια των υποψηφιοτήτων.
Στην πραγματικότητα, αυτά τα σενάρια έχουν ήδη αρχίσει μεταξύ των γνωστών θαμώνων του "πρωινού καφέ" σε Βέροια, Νάουσα και Αλεξάνδρεια αλλά και στους μικρότερους Δήμους που θα αποτελέσουν παρελθόν από τη νέα χρονιά.
Επίσης, μια άλλη πραγματικότητα είναι ότι αυτά τα σενάρια γράφονται και αναπαράγονται από πρόσωπα που υποτίθεται ότι παίζουν ρόλο στα κοινά και ενδιαφέρονται για την κοινωνία, χωρίς ωστόσο να συνομιλούν με την κοινωνία. Σε κλειστές συντροφιές τα λένε και αυτοαναγορεύονται πολλοί από δαύτους σε "ειδικούς", που έχουν την ικανότητα να φιλτράρουν την κοινωνία παίρνοντας το καταστάλαγμα της βούλησης της.
Στην πραγματικότητα, ελάχιστες φορές συμβαίνει κάτι τέτοιο.
Οι απλοί πολίτες, ξεκινούν τη μέρα τους στην εργασία για το μεροκάματο, όταν κάποιοι άλλοι (μηδέ εξαιρουμένων ημών των δημοσιογράφων) έχουν την ευκαιρία να απολαμβάνουν τον πρωινό τους καφέ αναπαράγοντας φήμες και κουτσομπολιά άνευ ουσίας και άνευ σημασίας τις περισσότερες φορές.
Τελικά, κάπως, κάποιοι, κάπου, αποφασίζουν για την κοινωνία, χωρίς την κοινωνία, για το ποια θα είναι τα πρόσωπα που θα μπουν σε ένα ψηφοδέλτιο και γίνονται οι εκλογές.
Το αποτέλεσμα φυσικά είναι γνωστό και σε όποιον αρέσει... για τους άλλους δε θα μπορέσουμε.
Η σεμνή τελετή λαμβάνει τέλος το βράδυ της Κυριακής και για 4 χρόνια, αφήνουμε τις τύχες μας στα χέρια κάποιων εκλεκτών συμπολιτών μας.
Βέβαια, συμβαίνουν και ωραία πράγματα στις εκλογές. Συμβαίνουν και αυθόρμητες κινήσεις πολιτών, που για τον έναν ή τον άλλον τρόπο, αφυπνίζονται την κατάλληλη στιγμή και πετυχαίνουν ανατροπές.
Ανατροπές εκλογικές και πολλές φορές εντυπωσιακές, που γεμίζουν αισιοδοξία τους πολίτες, αφού ο πήχης μπαίνει ψηλά και ελπίζουμε ότι κάτι καλύτερο μπορεί να γίνει στον τόπο μας.
Γι αυτό σε αυτές τις εκλογές θα είμαστε ιδιαίτερα φειδωλοί στις εκτιμήσεις μας για πρόσωπα και παρατάξεις.
Θα έχει βέβαια ενδιαφέρον να δούμε πως θα κινηθούν τα κόμματα (αφού κοινωνικά κινήματα δεν υπάρχουν), και ιδιαίτερα το κυβερνών κόμμα του Γιώργου Παπανδρέου, που όπως διατείνεται είναι αποφασισμένο να κάνει βαθιά τομή για να πάμε σε μια Ελλάδα όπου οι πολίτες θα έχουν και ρόλο και λόγο μέσα από τους άριστους και όχι κατ' ανάγκη μόνο τους... αρεστούς.
Άντε να δούμε το θα δούμε

Υπάρχουν δυο τρόποι να κάνει κανείς πολιτική στην αυτοδιοίκηση.

Ο ένας είναι να παριστάνει διαρκώς τον ριγμένο, τον αδικημένο και τον οικονομικά χρεοκοπημένο, για να τον λυπούνται οι δημότες, αναγνωρίζοντας του τις φιλότιμες προσπάθειες που καταβάλει για να τα πάει κόντρα στο ρέμα, να συμμαζέψει τα οικονομικά χάλια που κληρονόμησε από τους προηγούμενους και να πείσει την εξουσία να του δώσει κανένα φράγκο μπας και ρίξει καμιά πιθαμή τσιμέντο στο Δήμο.

Ο άλλος τρόπος είναι ο απλός. Δουλειά, λίγα λόγια και ουσία.
Εμείς όμως πρέπει να ασχοληθούμε με τον κανόνα και όχι με τις εξαιρέσεις.
Ο κανόνας είναι ο πρώτος τρόπος.